• DOLAR TL
  • EURO TL
  • Altın TL
GÖLBAL

KEMAL YAŞIYOR

Cafer YURTSEVER

Cafer YURTSEVER

E-Posta : caferyurtsever@gmail.com

  Akşam iş dönüşünde bana kapıyı açar açmaz, "Kemal yaşıyor" dedi hanım.

Kemal?

Hangi Kemal olacak, tabi ki dizideki Kemal.

"İşte bu iyi bir haber" diyecektim ki, son anda vazgeçtim, demedim. Sadece yutkundum.

Arayı, morali bozmaya hiç gerek yoktu, önümüz kış.

"Sen nasılsın hanım?"  diye sordum

"Çok şükür bu gün çok iyiyim, ağrım sızım yok" dedi.

Açık mutfak kapısından içeriye bakındım. Dışarıda ne tıkınsa da insan, evine geldiğinde sofra aranır. Her gün aynı saatte geliyorsanız eve, mutfağa, masaya bakmanız alışkanlık olur zaten.
Benimkisi de öyle bir şey.

Masanın örtüsü duruyordu ve sandalyeler henüz çekilmemişti.

İçimden "boş ver" dedim. "önemli olan Kemal'in yaşıyor olması..."

"Yemekte ne var?" diye sormadım.

Sevincine ortak olduğumu göstermek için elimden geleni yapmaya karar verdim kapı ağzında. Gençliğimde yaptığım gibi kucaklayıp havaya kaldırmak geçti aklımdan, ama denemedim; çenesini okşamakla yetindim. Bu bile yetti, ne kadar mutlu olduğunu gördüm.

"Sana Kemal yaşıyor, bir iki hafta göstermezler demiştim ben" dedim.

Hanım bu sözü ne zaman söylemiş olabileceğimi hatırlamaya çalışıyormuş gibi yüzüme baktı. Daha önce söylemiş olabileceğimi kabul etmiş göründü.

"Ben de tahmin etmiştim zaten" dedi.

Dizinin hala devam ettiğini hatırlamış olmalı ki, "nasıl da unuttum" diye söylenerek döndü hemen, salona geçti hızlı adımlarla.

Arkasından baktım.

"Otuz beş yıldır kahrımı çekiyor" diye düşündüm

Sen ne diyorsun, o kadar oldu mu ki?

Seksen iki, doksan iki, iki bin iki, iki bin on iki...

On, yirmi, otuz, iki yıl daha...

Hesap et işte!

Ayaküstü hesap ettim, sağlamasını el parmaklarıyla yaptım.

"Vay be, neredeyse o kadar olmuş" dedim.

Bankalar otuz alt ay kredi verirken, şimdiki gençler otuz altı ay bile birlikte yaşamaya tahammül etmezken ve insanlar daha bakımlı ve daha güzelken bizden,  farkına varmadan dedelerimiz gibi bir tarih yazmışız.
Helal sana yaşlı kurt!

Kemal'in hayatta olduğunu öğrenmem iyi oldu. Bakınız, neler hatırladım, neler geçti aklımdan. Ne tuhaf! Kemal'in yaşadığını öğrenmek bile insanın kafasındaki resimleri silmeye yetmiyor.

İnsanın hafızası negatif filmler gibidir. Aynı hafıza aynı zamanda insanın karanlık odasıdır da.

Sözü şuraya getirmek istiyorum:

Tarlalardan, bayırlardan akan insan seli gitmiyor gözlerimin önünden.

Kadınlar, çocuklar; yaşlı kadınlar, yaşlı erkekler... 

Ayakları çıplak, dudakları çatlak; aç, biilaç.

Rojova, Kobani…

Dizideki Kemal yaşıyor belki, ama insanlık ölüyor.

İnsan değil, insanlık ölüyor. Kendimizden canavarlar çıkardık.
Selam verdiğimiz, selamını aldığımız insanlardan korkar hale geldik.

 


                                                                                                                   

İzlenme: 926 Yazdır

YORUM EKLE

Yorum Başlığı

Yorum

YORUMLAR

Tüm Yorumlar
  • Bu habere henüz yorum yapılmamış. İlk yorum yapan siz olun.

YAZARA AİT DİĞER YAZILAR

BİNGÖL - HAVA DURUMU

BINGOL

FOTO GALERİ

VİDEO GALERİ

Ziyaretçi Sayacı

Bugün:
0 hit, 0 ziyaretçi, 0 ziyaret
Bu hafta:
427 hit, 125 ziyaretçi, 141 ziyaret
Bu ay:
4712 hit, 1972 ziyaretçi, 2388 ziyaret
Toplam:
765318 hit, 241444 ziyaretçi, 335374 ziyaret